Antysztuka

Pomocne artykuły: | |

Dadaiści również zerwali z tradycją. Stworzyli styl, który programowo negował uznane wartości. Ich prace zawierały zbiory przypadkowych przedmiotów, a nawet śmieci, co pozwalało autorom osiągać nieprzewidziane efekty. Wiele poczynań, dokonywanych przez dadaistów w celu wykpienia tego, czego dotyczyły, zostało po latach powtórzonych już na serio. Słynnym przykładem jest wystawienie przez francuskiego dadaistę Marcela Duchampa (1887-1968) nocnika. Twierdził on, że wybierając nocnik uczynił z niego dzieło sztuki. Gdy później zaczęto uważać wszystko, co robi artysta za część jego sztuki, ta teoria została pozbawioną wcześniejszej ironii Duchampa. Rewolucja artystyczna rozpoczęta przed rokiem 1914 wpłynęła na twórczość prawie wszystkich artystów, niezależnie od inspirującego ich kierunku. Chociaż wielu najznakomitszych rzeźbiarzy XX wieku nadal skupiało się na tworzeniu postaci, nie bali się ich zniekształcać lub upraszczać w celu osiągnięcia odpowiedniego napięcia emocjonalnego. Ta tendencja, nazywana ekspresjonizmem cechuje dzieła Alberta Giacomettiego (1901-1966).

Zobacz też: | |

www.nsacz.eu